De e-Mail

 

 

Start
Omhoog

 

 

 

Fantasie Verhaal:
Datum: vrijdag 19 september 2003 14:16

Vanmorgen , maandag dus,toen ik mijn e-mail las, zag ik dat er een mail was van Mijn Meester.
Het enige wat erin stond was:

Zorg dat je 4 weken niets omhanden hebt! Meld je a.s. vrijdag op onderstaand adres. 

Brrr... ik kreeg er rillingen van, van opwinding, van angst? Wat voel ik nu eigenlijk als ik dat lees bedacht ik. Ik leunde achterover , stak en sigaretje op en sloot mijn ogen. Ik begon na te denken... 4 weken mijzelf vrij maken van alles... Wil ik dat? Jaaaaaaaaaaa, dacht ik, dat is wat ik wil. Wat ik altijd al gewild heb. Wat me ook te wachten zal staan. Juist dat onbekende, dat maakt het zo , ja, zo spannend en geil. Zo mijzelf volledig overgeven aan U.

-Ik regelde mijn zaken en ging vrijdag op tijd op weg, want het was een eind rijden. Het was een landgoed in BelgiŽ, in een heel rustige streek. Onderweg stopte ik een keertje om een kop koffie te drinken in een restaurantje... Mijn hart bonsde nu in mijn keel.. Ik werd echt zenuwachtig. Pfff... maar een sigaretje nemen. Ik rookte hem op mijn gemak en keek eens rond . Hihihi, dacht ik bij mijzelf, de mensen moesten eens weten, wat ik ga doen, wat ik me aan ga laten doen. En even later nadenkend bij mijzelf... ja wat zal er gebeuren.
Kom ik ga maar weer en zie het wel. Ik rekende de koffie af en stapte in de auto voor de laatste stuk. het landschap was mooi en erg eenzaam. Ineens zag ik het, het adres waar ik moest zijn. Het was een groot huis, meer een klein kasteeltje zelfs! Ik parkeerde de auto , haalde nog eens adem en belde aan.
Een vrouw deed open. Ze was gekleed in een leren jurk, lange zwarte haren , bloedrode lippenstift. Ze zei niets, maar wenkte mij om haar te volgen. Ik liep achter haar aan en we kwamen in een mooie kamer aan. Ze zei een ding: Uitkleden , ook je sieraden af. Ik keek haar wat verbijsterd aan denk ik en ze siste... Snel wat slet!!! Ik dacht, doe ik dit? Kleed ik me voor een vrouw uit? Ze haalde een zweep te voorschijn, die me nog niet was opgevallen. Ik haastte mij om te doen wat ze zei. Ik bleef een beetje verlegen staan en ze kwam naar me toe en deed mij een blinddoek om en handboeien.Daaraan bevestigde zij een ketting en ze voerde mij mee. Ik had geen idee waar naar toe, maar we gingen een paar trappen af en ik voelde het koud worden en vochtig. Oh my god, dacht ik, ze voert me naar de kelders van het huis. Ik werd bang en had het koud. Ze maakt een ketting om mijn middel vasten zei: ZITTEN OP JE KONT en de ketting werd aan de muur bevestigd, want ik kon tenminste geen kant meer op. Ik hoorde dat ze wegliep en ik hoorde de deur zwaar dichtslaan. De sleutel werd weer omgedraaid en daar zat ik dan. Ik kon niet staan, niet liggen alleen maar zitten tegen die koude klamme muur. Ik rook het vocht en de schimmel in de ruimte.Ik zag niets, omdat ik nog steeds de blinddoek omhad. Ik luisterde .... hoorde ik voetstappen in de verte? Ja, er kwam iemand aan, de voetstappen bleven voor de deur staan , een hele tijd in mijn gevoel en ik hoorde ze weer weglopen. Af en toe ving ik flarden van stemmen op. Een schreeuw in de verte? Lachen... maar niemand kwam naar mijn toe. In mijn gevoel zat ik er nu al heel lang, ik had het koud, ik had erge honger en dorst. Maar er kwam niemand. Een wee gevoel van angst bekroop me, stel je voor dat ze me "vergeten" waren??? Paniek schoot door me heen en ik begon te roepen... Niemand reageerde... Ik huilde op het laatst. Ik was koud en stijf. Ik schat dat ik er al 24 uur zat... althans in mijn gevoel... weer roepen en huilen, smeken... Niemand...
Ik liet mijn hoofd achterover tegen de vochtige muur rusten. Ik was uitgeput van de emoties. Ineens kreeg ik een harde klap in mijn gezicht.. ik schrok vreselijk, ik had niemand binnen horen komen, en weer een klap... Mijn hoofd vloog van links naar rechts. Weer een klap... de tranen stonden in mijn ogen , zo hard.
De blinddoek werd afgedaan en ik knipperde tegen het licht. Ik keek in de ogen van MIJN MEESTER!!! Zijn ogen stonden hard en afwijzend. Geen greintje medeleven met mij.Hij was gekleed in een zwarte leren broek en een spierwit hemdje, waardoor zijn gebruinde lichaam mooi uitkwam.
Nadat mijn ogen wat gewend waren aan het licht keek ik wat rond en zag dat het een donkere kelder was, met alleen een peertje aan het plafond, verder stond er een soort toestel, volgens mij had ik wel een gelezen dat ze dat een wooden pony noemen. Ik hoopte dat het niet voor mij was bestemd?
En takels aan het plafond...
U maakte mij los van de muur en haakte de ketting van mijn handen zonder iets te zeggen aan de takel. U en Uw medewerkster trokken mij omhoog en manoeuvreerden mij zo dat ik wijdbeens over de houten ronde balk kwam te hangen. Jullie lieten mij wat zakken, zodat mijn gewicht op mij kutje kwam te rusten op de houten balk.
U pakte een stevig koord en begon mijn borsten af te binden, maar zodanig strak, dat ze direct al rood werden. U bekeek het eens van een afstandje en U liet me nog wat verder zakken... Pijnlijk voor mij.
Ik voelde mijn borsten prikkelen en ik probeerde er naar te kijken..ik kon iets naar beneden kijken en zag dat ze nu vuurrood waren.
U zag me kijken en zei tegen Uw medewerkster: ik zal het nog wat strakker aantrekken om die slet haar borsten heen.U trok de koorden nog harder aan en ik begon hard au, au te roepen. U sloeg me onmiddellijk in mijn gezicht en siste me toe: Mond dicht slet. Ik wil je niet horen. Ik schrok en probeerde geen geluid meer te maken, maar mijn borsten klopten en deden pijn. Dus ik kreunde zachtjes...
Dat was voor U reden genoeg denk ik om een zweep ter hand te nemen. searain, zei U, dit zal pijn gaan doen, maar dit hoort bij je training. Je moet leren mij te gehoorzamen. Daar zullen we de komende weken eens flink aan gaan werken.
U begon me zachtjes te slaan, op mijn rug, dat was zelfs lekker, want dat leidde af van de nu snerpende pijn in mijn borsten. U sloeg wat harder en harder. Ik moest mijzelf wel bewegen en dan schuurde mijn onbeschermde kutje over de houten balk. Dat ging op een gegeven moment, ondraaglijke pijn doen, alsof ik in de brand stond daar.Overal pijn, mijn borsten, waar U nu ook overheen sloeg, ik gilde en U lachte..Mijn rug, mijn buik, mijn kutje....
Mijn wereld is pijn...
Ik ben van U

/httpdocs  

U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website verzenden aan .[email protected]
Copyright © 2003 Searains Dagboek
Laatst bijgewerkt: 30 december 2003